Witamy na Visit Omiš

Dumna historia

Dumna historia

Niewiele jest miast na świecie, które swoją historię liczą w tysiącach lat, ale Omiš jest jednym z nich!

Od czasów starożytnych, przed ponad 2.000 lat, ujście Cetiny zostało stałe zamieszkane, i historycy uważają, że poprzednikiem dzisiejszego Omiša jest małe miasteczko Oneum, które znajdowało się na stopie wielkiej góry na północ od miasta – Omiškiej Dinary.

Z czasem mieszkańcy zaczęli budować swoje domy bliżej morza, mieli bardzo dobry powód do tego. Stary mieszkańcy są w rzeczywistości byli piratami!

Przez cały 12. i 13.wiek omišcy piraci byli władcami morza od Splitu do Dubrovnika i wszystkie statki, które mijali to małe miasteczko przy ujściu Cetiny musieli płacić haracz za swobodną żeglugę albo ryzykować walki z bezlistosnymi piratami, z której tylko rzadcy z nich wychodzili jako zwyciężcy.

Mieszkańcy tak, pod przewodnictwem słynnych książąt Kačića, prawie prze dwa wieki rządzili dużą częścią Adriatyku i atakowali statki handlowe z bogatych miast jak Split, Kotor, Dubrovnik i Wenecja, a nawet galery papieża, które płynęły Adriatakiem do odległej Palestiny.

Z czasem piraci stają się tak silne, że w roku 1221 papież Honoriusz III. poprowadził krucjatę przeciwko Omišanom, w której przegrał, ale 60 lat później Wenecjanie, również na rozkaz papieża, poprowadzili przeciwko piratom z Cetiny drugą krucjatę, tym razem z większym powodzeniem.

To była jedna z niewielu ich porażek, ale bardzo bolesna. Książęta Kačić wkrótce po przegranej bitwy z Wenecjanami uciekli z miasta, a ich moc została znacznie osłabiona. Chociaż nadal byli piratami, mieszkańcy źródła dochodów coraz częściej poszukiwali w rolnictwie i rybołówstwie.

W 15. wieku Omišanie oficjalnie przyznali władzę republiki weneckiej i w tym okresie miasto stało się ważnym punktem administacyjnym i vojskowym i zostało otoczone murami miejskimi.

Właśnie w czasie republiki Weneckiej Omiš dostaje charakterystyczne kontury, które ozdabiają go również dzisiaj. Ponieważ rozwijał się wewnątrz dużych mur, budowniczy nie mieli dostępnej przestrzeni na zbudowanie szerokich alej i luksusowych domów. Ulice miasta były bardzo wąskie i wycinali ich tylko liczne place, gdzie życie publiczne miało miejsce we wczesnej epoce nowożytnej.

Ale miasto z czasem stało się po prostu za duże i przepełnione, żeby było ograniczone przez wielki mur. Wkrótce po upadku Republiki Weneckiej, na początku 19. wieku, Omišanie postanowili zburzyć stary mur, a jako jedną z nielicznych pamiątek kamiennego olbrzyma, który ich przez setki lat chronił przed wrogami dzisiaj możemy zobaczyć tylko wschodnie drzwi miasta i wieżę Turjun w ulicy Fošal.

Po rozpadzie Republiki Weneckiej, na początku 19. wieku, Omiš dostał się pod panowanie Austrii, a następnie w 1807 roku razem z całą Dalmacją stał się częścią napoleońskiej Francji. W roku 1813 powrócił do Austrii, pod której władzą pozostał, aż do końca pierwszej wojny światowej w 1918 roku.

Potem Omiš, jak również większość Chorwacji, przechodzi przez dwie Jugosławii, a w 1991 roku swoją burzliwa historię podsumowuje stając się częścią niezależnej i suwerennej Republiki Chorwacji.